|
|
 |
 |
 |
 |
Witam
na stronie poświęconej mojej wakacyjnej pasji - pięknej podhalańskiej
wsi Chochołów. Zamieszczam tu wykonane "własnoręcznie"
amatorskie zdjęcia, oraz garść informacji dotyczących Chochołowa,
zakwaterowania i wyżywienia. Obok przydatne linki. Jednocześnie
zapraszam do odwiedzin mojej strony poświęconej miastu w którym
mieszkam - Moja
Gdynia.
Pozdrawiam serdecznie wszystkich mieszkańców Chochołowa! |
 |
 |
 |
 |
Położona
nad brzegiem rzeki Czarny Dunajec, na wysokości ok. 750 m n.p.m.,
góralska wieś Chochołów, założona została już w 1592 r. Jej lokację
datuje przywilej na sołtystwo dziedziczne, nadany Bartłomiejowi
Chochołowskiemu przez króla Zygmunta III Wazę, za udział w wyprawie
na Moskwę. Miejscowość oddalona jest od Zakopanego o około 20 km.
Środkowa część osady stanowi "rezerwat typowego budownictwa
podhalańskiego" obejmującego około 30 domów i zagród.
Domy stoją szczytami ku drodze, a fronty skierowane mają na południe.
Gdy po raz pierwszy przybyłem do Chochołowa nie mogłem uwierzyć
w wiek zabudowy, sądziłem, że są to nowe chałupy. Prawda jest taka,
że większość z nich powstała w XIX wieku, lecz corocznie są one
myte i czyszczone do naturalnej bieli płazów. A sposób mycia to
już sekret chochołowianek... . Ile razy do roku myta jest chałupa
- zależy od chęci i sił gospodyni, nierzadko też od pogody. Tak
się dzieje zwłaszcza w zwartej zabudowie środkowej części Chochołowa,
w pobliżu kościoła i Muzeum Powstania Chochołowskiego. Myje się
je tam trzy razy do roku, czasem jeszcze i przed sierpniowym odpustem
w Ludźmierzu, na Matkę Boską Zielną. Pierwsze w roku mycie przypada
zwyczajowo przed Bożym Ciałem.
Z chochołowskich domostw najsławniejsza jest, dziś niezamieszkała,
"chałupa z jednej jedli" (dom nr 24), faktycznie zbudowana
z jednego pnia gigantycznej jodły, rosnącej ponoć niegdyś na stoku
Ostrysza. Schowana pomiędzy innymi zabudowaniami bywa często obiektem
poszukiwań turystów. Zabudowa starej części wsi stanowi naturalny,
żywy skansen pięknej ludowej architektury. W domu nr 28 rzeźbiarz
Jan Zięder założył prywatną izbę regionalną. Część wsi, jako zabytek
klasy zerowej, jest objęta ochroną konserwatorską i patronatem UNESCO,
jednak chochołowianie nie mają z tego faktu żadnych korzyści.
|
 |
 |
 |
 |
Stojący
w centrum wsi murowany kościół pod wezwaniem św. Jacka wzniesiono
w XIX w. z inicjatywy ks. Wojciecha Blaszyńskiego. Świątynia jest
typowym przykładem neogotyku. Wewnątrz znajdują się malowidła Wojciecha
i Walerego Eljaszów-Radzikowskich oraz organy zbudowane przez Tomasza
Falla ok. 1909 r. Przy kościele stoi ufundowany przez Polonię amerykańską
Pomnik Powstańców Chochołowskich, upamiętniający bohaterów powstania
Chochołowskiego. Spod kościoła prowadzi na Gubałówkę pieszy szlak
turystyczny im. Powstania Chochołowskiego.
Naprzeciw kościoła, w najstarszej chałupie we wsi, zbudowanej prawdopodobnie
w 1798 r. przez gospodarza Jana Bafię, mieści się muzeum powstania.
W historię regionu Chochołów wpisał się bowiem dzięki organizacji
buntu przeciwko zaborcy austriackiemu oraz feudalnemu wyzyskowi,
w 1846 r. wydarzenie to nazwane przez historyków Powstaniem Chochołowskim,
funkcjonuje w lokalnej pamięci jako Poruseństwo Chochołowiańskie.
Inicjatorem powstania na terenie Chochołowa był miejscowy proboszcz
J.L.Kmietowicz, oraz organista J.K. Andrusikiewicz. Pod ich dowództwem
chłopi z Chochołowa, oraz ościennych wsi (Dzianisz, Witów i Ciche),
rozbroili posterunek straży skarbowej, oraz stawili zbrojny opór
oddziałom austriackim stacjonującym w Czarnym Dunajcu. Poruseństwo
trwało zaledwie dwa dni. Nie przyniosło praktycznie żadnych wymiernych
korzyści, jednak dla kolejnych pokoleń stało się symbolem góralskiej
walki o niepodległość. Stłumiono je przy współudziale chłopów z
Czarnego Dunajca, czego do dziś Chochołowianie nie zapomnieli. Stojąca
na skraju wsi figura Św. Jana Nepomucena zwrócona jest twarzą w
kierunku wsi a zadkiem ku Czarnemu Dunajcowi. |
 |
 |
 |
 |
|
