|
(Ruggero Sanna)
"B'at dies cando si devet mattanare meda a generare calesisiat pensamentu", aiat pensadu Luna intro
issa e totu, marinende sena mancu unu movimentu in su chelu brabu comente una bulla de sabone in su vacuu, e in sa cara teniat sos lineamentos ironicos de una pisedda inziminida. Sos ocros osservaiant a sa distantzia inue budrones de isteddas li torraiant su complimentu comente proa de s'esistentzia fiacca issoro. "Ite ischifu," aiat pensadu aberzende su tappu de una Ichnusa; sos poddighes lestros mostraiant un'attu praticadu meda boltas. Aiat giradu sa cara a un'atera parte de s'universu, pissighende una visione non meda diversa dae sa prima. "Non mi nde affuto nudda," aiat nadu a suspiru fundu.
Aiat abbasciadu sos chizos dua bias. Sos ocros pariant uffiados e istracos, tintos de tustanzu comente
si fit dae pagu torrada dae unu viazu nostalgicu in s'epoca dorada de Hollywood de sos 1930. Sa cara fit ingrincipida comente si fit imbetzada milliones de annos in pagu oras. A fiacca aiat giradu sos ocros dae un'ala a s'atera, cund'una sagumada dettada prus dae affutamantu chi dae avvidamentu minuidu; a sa fine aian imberghidu Terra chi si la fit iscansende totu placada, imboligada dae unu velu birdunzulu pienu de lughe e tintu cun formas polimorfas biancas e disegnos colorados. Meda pariant istrissias a forma de undas barzas, ateros fin pigiados goi chi produiant effetos a caragolu de misuras diversas, pissighendesi una cun s'atera comente dansadores subra su palcu de unu balletu artisticu.
Terra aiat abertu sos ocros, emanende unu raiu fulgidu de lughe cumbidosa de albeschidorzu friscu,
pazendesi de su lugore e gioia magnifica, fieresa e ermosura. Aiat illongadu sos canterzos, astriendesi appenedda pro ponner in motu sa tzirculatzione.
Su frittu de sa notte fit bintradu in fundu finas a le toccare sa crosta superiore, fatendele biddiare sos
giassos chi de solitu si mantennent semi fluidos. "Bona die, dormidu ene?" aiat preguntadu Terra notende s'ostada fissa de sa comare.
"Sa notte colada m'est bennidu un'ammutadore," aiat respostu Luna cun sa boghe segada dae una
sequentzia de tonos acutos a timbru gravosu. Cund'unu iscarrasciu si fit netada sa canna de sa bula dae su piuere, formende una trumba marina de misura notevole pro paritzas naes de passazu. Pro unu pagu de tempus indeterminadu pariat esitare, forsis pro balantzare totu sos elementos de su sognu e proponner unu contu detagliadu giaru e fatzile pro sa mente. "Mi fio perdida in sa galassia; totu a inghiriu fit nieddu pidigu e nemmancu un'anima chi mi podiat indicare inue fio." Aiat asciadu sa conca e, pesendesiche fichida, aiat continuadu: "Timia che frea ca mi pariat chi calincunu mi fit ponzende fatu. Pustis aio reconnotu Giove chi mi fit ponzende s'atrotzu pro mi faghere un'ateru de sos satellites suos. Non bi cheria andare e mi so posta a currere... a currere comente si mi fit leende su fogu... subra sas supernovas de idrogenu, prus attesu de sas casuglias de ammonia e de sas vastidades de detritos, finas a cando so ruta a culu in giosso e mi so ischitzada su tzirculu polare de mesu die."
"Su santu chi l'at criadu... e tenta t'aiat?" aiat preguntadu Terra tentende una manuvra difensiva suttile
pro mitigare su dramma.
"Non m'aiat mancu agiuada a miche pesare," aiat respostu Luna cund'unu tonu de boghe chi pariat
aer perdidu su sensu de ubicatzione. Tando si fit posta a abboghinare comente si fit gherrende un'inimigu invisibile: " E chie si pensat de essere cuss'accrabinadu? una versione reduida de unu deus? o unu membru onorariu de sa Sotziedade Esperimentale de su Lea-su-chi-ti-paret-como? E si creet chi podet pissighire bonafeminas chi sic'andant pro sos contos issoro? e nezende goi aiat asciadu su tuiu de s'ampulla a su livellu de sas laras pro unu basu perfetu a su liquidu bumbullitosu e groghitu. "A lu ischiazis chi Saturnu l'aiat lassadu pro sic'andare cun Matteu su postinu?" aiat torradu a tichirriare cun boghe binditosa e rantziga tantu chi su chelu a inghiriu aiat leadu su colore de su fogu. "Tue mi connosches, deo mi fato semper sos fatos mios, ma custa este una situatzione gravosa... propriu goi, cussu facinorosu impidosu l'aiat acciapada chenende a lughinzu de lumera cun su cumpanzeddu nou sou; e isculta:- si fit posta una gunnedda gai pumosa e curza chi casi casi si podiant bidere sas puntas de sas titas..."
"S'atmosfera romantica de una chena a lughinzu 'e lumera est diffitzile de resistere. Maridu meu mi
gighet a mandigare e a ballare in su locale prus romanticu de sos sete frades..." aiat interrotu Terra proende a segare su monologu de s'amiga intrinseca.
Ma Luna, leada dae cussa visione fantastica, aiat sighidu a tonu chi emitiat ardore de sentimentos:
"Fin dansende melodias dulche che mele e a unu tzertu puntu issa l'at piuladu in s'orija paraulas goi volgare chi mi birgonzo finas de las ripitire."
"Abberu? aiat esclamadu Terra isbambarriende sos ocros inquisitivos. E cun boghe chi non atzetaiat
frazu, aiat azuntu: "E chie bos l'at nadu?"
"L'apo lezidu in sa Noa Sardigna," aiat respostu Luna isprutzende salia a sa bucca de s'ampulla casi
boida. "Non creo chi Giove aiat apretzadu meda su comportamentu birgonzosu de sa muzere, ca siche fit avviadu deretu a si abbumbare cund'unu paiu de ganzilleros andromedesos." Aiat isbambarriadu sos ocros, ponzende in risaltu sas candelas de sos ocros isfustos, e sos chizos unu pagu uffiados aian leadu una tintura muza, forsis iscaldidos dae su mitigaresi de su manzanu.
"Una bia mi so imbreagada finas deo," aiat nadu Terra intendende a indebilitare su contu coloridu de
Luna." "Ind'una sala 'e ballu decoradu de lughes e de oro, cun s'innamoradu meu, unu piluccheri cun muscolos prus mannos de unu trau, imbidia de totu sas piseddas de su logu, e de calchi piccioccu puru. Creiat chi fagher s'amore fit un'esibitzione de calchi opera balletica. Amus ciribeccadu totu su note. Lughes psicadelicas, coctail de totu sas misuras e colores, un'ammisciu de passione de calidade chi m'aiat fatu dissipare totu sas soferentzias. Mi so isligada sos pilos aneddados e abbudados - fio zovine tando - tenia sa pedde soffitze e profumada; nos semus imbruscinados subra 'e una tramata de un'appusentu pienu de fumu e a su giru de sa roda nos semus unidos indun'ammassu de lampos affilados, de magma infogada e de terremotos a totu andare. Cando nos semus separados nonde podia prus faghere a mancu. Totu s'annu mi sunt bennidas sas erutziones prus esplosivas chi apo mai proadu.
"Sa vida non est totu isteddas e istinchiddas," fit intervenida de bottu Luna cun boghe abbilina.
"Fio innamorada fatta," aiat carradu a arrejonare Terra a boghe alta e cun notas ispinghidas in sa
diretzione de s'acutu, "chi mi creia una printzipessa pronta a si ponnere sa corona in conca. Cussa notte m'aiat pedidu de lu coiuare; s'attitudine imprevedibile e sa boghe tenera sua m'aian toccada inue nisciun'ateru fit mai arrividu. Fit onestu, fieru, intensamente personale e mi faghiat riere meda, e deo tenia bisonzu de vivere sa vida."
"Paret un'operetta de Gilbert e Sullivan," aiat murmutadu Luna diretzionende sos ocros a sa bucca de
s'ampulla pro un'ateru sorsigheddu de su liquidu saboridu. "E comente fit s'affidu? aiat azuntu a boghe rasposa.
"A su coiuonzu b'aian meda istranzos, totu bestidos de cástigu, fatendesi mannos pro ammirare mezus
sos coiuados noos. Deo fio bestida de velos elegantes de purpura e oro, e isse aiat un'abitu nieddu vellutadu e decoradu cun buttones e medalliones dorados. Sa postura sua fit aristocraticamente astuta; ambeduos fimus..." Terra aiat abertu sa bucca cun ana e sa pedde de sa cara sua si fit tramutada de su colore de fumu iscuru e feu. "...Custa est sa sabidoria de sa rivolutzione industriale," aiat azuntu pustis de aer ganadu su controllu de sa lena sua. "E maridu tou?"
"Maridu meu pariat unu guru istitutzionalizadu de s'iscola betza: sa faccia non si concordaiat cun su
corpu, su coghetu nemmancu," aiat atacadu Luna cun boghe malinconica. "L'aiseto un'ateru duas o tres chidas e lu lassu cuss'iscarrasciu, aio pensadu, ma est bistadu isse a mi disamparare."
"Deo so fortunada," aiat interrutu Terra cun sa sensibilidade e sa piantesa de una elegía sena
passione. "Maridu meu est innamoradu cottu de mene e onzi 'olta chi nos bidimus mi umpit de carignas e de passione. A sa fine de s'affidu semus partidos a su bucu nieddu..."
"E ite b'at igue?" aiat preguntadu Luna cun interessamentu improvvisu.
"Totu nieddu este. Non podia mancu 'idere sa punta de su Tibet," aiat fattu Terra banzighendesi in
unu mare de nuolas. "Ma s'esperientzia chi apo proadu non mi la poto ismentigare. Tot'e duos semus bistados ischitzados a sa dimensione de una pedrita, e cun sos abitos nutziales pariamus unu re e una reina in miniadura. Fimus bistadu ispinghidos e tirados a destra e a manca, fatu girare a velotzidade increibile e privadu de calesisiat fortza chi casi casi nos fimus disintegrados; ma nos semus umpidos de energia finas a su livellu ispirituale prus altu."
"Maridu miofit unu troddiu pressurizadu de paga creatividade," aiat truncadu Luna tanchende sos
ocros e fattende unu tentativu vanu a costuire una sofferentzia manna interiore, "ma a sa fine mi so indeosada de isse... lu veneraia, eja lu veneraia, ma isse nonde cheriat ischire de mene e m'at piantada. Naraiat chi preferiat essere un'ambassadore pro sa patria sua, e siche fit avviadu a un'atera galassia a fagher trabagliu volontariu cund'una bindighina de compares." Sos ocros si fin iscurigados e affungados, e s'area de sa cobertedda fit invasa dae unu numeru discretu de lunamotos fiaccos.
"Non ti disperas, una die at a torrare," aiat nadu Terra cun sa sabiesa de unu mandigadore de lotu.
"Tue ses discipula de sos annos libertarianos de sos 60," aiat respostu Luna, "ma si costuras
ozetivamente, prus in subra de s'iscalu dulche de sos fizos de sos fiores rochezantes, de sas melodias istranas e ispantosas, de sas lughes graves e appuntidas, de sos ispinellos e de sa vida de comunadoría de sos furriolos, sa vida paret una cosa de frundire, cun su risultadu chi sighimus a ripitire su chi est bistadu ripitidu."
Bi fit unu mamentu de chietesa. Luna fit sulendesi su nare e fit fatende isfortzos de zigante pro
controllare sas lagrimas ca timiat de ruere ind'un'isrocca melodrammatica pagu connota. Addaiboi chi si fit torrada a componnere, aiat continuadu cun sa dignidade de una chi at basadu sa teoria de sa vida in su luppulu fermentadu de un'ampulla de birra appena aberta. "Non as a imparare mai sa bravura de giogare a pallone finas a cando non bi giogas. Ses totu tzega."
Terra fit comente marmurada e fit leada dae unu sensu pesante de collera. Sa pressione de su magma
fit ispinghende, e passende intro sa canna de su tuiu de unu vulcanu in su desertu de s'Arizona, fit bessidu fora, confundende sos geologos prus fentomados de su tempus benidore chi creiant chi su cratere l'aiat fattu una meteorite colossale.
"Vivimus indun'era de cambiamentu costante," aiat prosighidu Luna, cistosa che unu complotu de
tifosos de s'isquadra locale chi proan a tota fortza a fagher sos malos. "Dae cando s'isposu meu m'at lassada mi sento disisperada e bona a nudda. Si non l'aio nadu chi mi pariat de gallezare dae s'atera ala de su reale, non m'aiat potidu abbaidare comente unu putza de su Putzadorzu prontu a dissetzionare su sistema pianetariu interu. Fit tando chi m'aiat nadu chi nonde podiat prus de custos abusos intelletuales."
"Intelletu?" apo nadu. "E inue est su tou"
"Dae como innantis ti l'as a bidere cun s'avvocadu meu, - aiat azuntu avviendesiche a passu lestru
comente unu pit bull prontu a mossigare. - L'apo pissighidu e l'apo pedidu perdonu, l'apo nadu chi fio unu fallimentu disisprivilezadu e chi isse teniat connoschentzia manna de sas persone e chi ischiat arreionare 'ene. - 'A chie tantu faeddat, sa bucca li friet,' aiat azunghidu isse cun cund'unu sarcasmu chi confinat cun su frundilu-in-su-muntonarzu. Pustis si fit allontanadu e fit isparidu in sa distantzia."
"Poi fit coladu unu annu horribilis. Fio totu devastada. Apo pianghidu rios de lagrimas e mi so
imbolada a sas ancas de una bulimia cronica, so fuida a su confortu de su mandigu. Apo finas cadrapuddadu cund'unu infirmeri de sa Borronchera, ma fimus semper in tres, e fimus unu pagu troppu attrumados. Devo essere macca abbengada."
"Non nezas goi," si fit pretzipitada Terra cun sa postura placada e sa boghe languida de una chi at
appena retzidu una garriga in s'arte de sa compassione. "Tenes unu dolu penosu intro e ti ses iscariolende su coro cun custos pensamentos ca tenes bisonzu de agiudu e de amore. So segura chi una die at a torrare."
Luna non aiat commentadu e cund'una sagumada lestra de sa manu aiat tragazadu su restu de su
liquidu ebriadittu. Terra l'aiat allampiada cun s'intentu de le dare confortu morale, ma sa mente de sa cumpanza fit comente interrada in su fundu de unu contenidore de emossiones boidu. "Non podes cumprendere," aiat nadu Luna pustis chi siche fit bistada a sa muda pro unu mamentu longu; aiat agitadu sa conca pro siche bessire dae cussa espressione melanconica. Si fit ingrusciada unu pagu: "A poto essere prus giara de goi?... non si podet torrare insegus."
"Apo a essere cun tegus, de die e addenotte, in sierru e in s'istiu," si fit intromissa Terra cun sa
sabidoria rara de una satzerdotessa fentomada meda. "Deo so fortunada, su coiuadu meu mi cheret unu muntone de 'ene e mi dat confortu meda; isse est un'idealista sentimentale, e est forte e balente, indestruibile e..." Cussu pretzisu istante si fit intesu unu boatu eccheare dae sa parte de s'Atollu. Terra aiat curvadu innantis su corpu isfericu in agonia tormentada. "Ohi! malaitos gallicos."
"E ite b'at?" aiat questionadu Luna.
"Calincunu m'at propriu como truncadu una costa cundun'ateru tzoccu de sa bomba."
"Malaitos," aiat acconsentidu Luna notende sa pena in sa cara de sa comare sua e contenende s'ira
sua. Unu pagu a sa bolta Terra si fit adderetada, contemplende ite su tempus binidore aiat a battire. Luna si fit girada de traversu a curiosare s'infinidade. "Proa a addevinare chie est benzende dae custa parte?
"E chie?"
"Halley... su steddu coudu," aiat declaradu Luna puntende su poddighe a sa diretzione de un'ozetu
luminosu e fruschinu. L'apo bidu duas chidas a como cun s'affareddu sou totu tiradu in susu e fatende ispintas scenograficas pro attirare s'attentzione de Sole. Su mistuddu sou non tenet confine e fiagat de feghe immorale pudida, corrompende sas casuglias zovanas chi abboiat in su caminu sou. Creet chi at libertade academica, ma a parere meu at passadu totu sos limites de deretos e l'at fatta franca troppa bias. A sa fine s'est acurtziadu a s'istella nostra e s'est costuido addaisegus a issa... Deus solu ischit it'an cumbinadu cussos duos iguddae. Non bi cherzo mancu pensare."
"Nemmancu deo," aiat cundivisu Terra butende lava ardente dae s'Etna.
"Cando si fit acceradu dae s'addaisegus de sa cortina infogada si la fit riende cun sa fieresa de unu
cuccureddu chi ammisciat istupididade a s'arrogantzia," aiat murmutadu Luna pro no si fagher intendere dae cussu ozetu chi si fit acurtziadu.
"Salude e trigu, bonafeminas... so cuntento de bos abboiare ancora," aiat nadu Halley cund'unu risu
coreograficu sutta sos mustatzos accreschidos a su bitellu marinu. "Assia a frittore, tittia oh!... s'istat mezus meda dae inue so appena bennidu... Muntones de cosas de bidere, muntone de cosas de imparare si viazades cantu fatto deo," aiat continuadu a ciarrare cun sa confidentzia de unu chi at appena finidu unu corsu de bases ciarrativas. "Sos paradossos de s'universu sunt infinidos cando ponides umpare sos cambiamentos de una realidade discontinuada a su multidinamitzismu tzaccaditu de sa velotzidade e de su spetru de sa lughe. - A mi cumprendides?... massa a costu de enerzia e a s'imbesse... lezes reduidas a una teoria de fusione nucleare a modu de curvas e de tzirculos de sa fattura de s'eletritzidade. In paga paraulas, est unu pagu comente unu coccialinu de gaffé de calidade mesu bona a contattu cun s'abba buddida de sa gaffetera eletrica," aiat sighidu Halley sena ponner mente a sa puntuatzione.
"Puru nois tenimus paradossos," aiat interrotu Terra cun podere argumentativu immannidu.
"Forsis... ma azis de abberu bidu un'ambivalismu elitista dissotziadu chi balet s'inclusione in
s'assolutismu conglomeradu de causa e effetu?... Custu tzertu dilutzidat sa formulatzione de sa mente istatica bostra, posta suttasubra in s'istruttura parametrica verticale de sa nebula a caragolu in s'Idra e connota comente NGC 5236," aiat prosighidu Halley ponzende su pettu addefronte pro immannire sa fortza de s'arreionamentu sou.
"E ite sezis bettende a pare?" si fit difesa Luna cun s'applicatzione ispassionada de una bestia famida.
"Non semus naschidas in s'Idra. S'istruttura molecolare nostra lu proat."
"S'arreionamentu bostru a posteriori at su podere de unu pallone uffiadu a pressione troppu alta," aiat
abboghinadu Halley cun segnos bidibiles de atolocamentu. "So petzi nezendebos chi cando tirade fora sa petza e sa pedde, su chi bi restat est s'ossu rotzigadu de elusividade contzeptuale."
S'universu est un'ammisciu de su connotu e de su chi non s'ischit; maridu meu lu podet descriere
bene," aiat nadu Terra.
"Ite? sa mancantzia de gravidade bos at addinadu su cherveddu? aiat nadu Halley cun s'attitudine de
unu chi paret bos at represu sena bonde abbizare. "Maridu bostru est mortu dua miza annos a como, e l'ischides 'ene! - Li est faladu unu raiu e como est reposende in su mundu de sas nebulas. - Mi che devo avviare como... adiosu!" e lestru fit isparidu in s'orizonte.
"No est beru, - non podet essere beru," aiat piuladu Terra allampiende Luna comente pro pedire una
paraula de difesa, ma sa cara de issa dimostraiat solu compassione. Su corpu interu de Terra si fit fattu languidu e boidu de calincuna initziativa. Luna aiat tiradu su tappu a un'atera ampulla cun movimentu praticadu, trainada dae s'ispiritu de su dramma. Aiat bruffuladu e inguglidu una buccada piena de su liquidu rilassante. Terra, si fit asciutada sos ocros cund'una nuola bianca e ispumosa e pustis de unu mamenteddu, sulendesi su nare aiat nadu: "Maridu meu at a torrare a domo cras; amus a bistare umpare totu s'annu..." |
|
Domo
|