Sold!

Cjb redirection tool:
Username: d507
Password: u3hc6m2y
http://www.cjb.net/
http://d507.cjb.net

adresa na stranicata
http://members.lycos.co.uk/d507mkd/

logiranje na akauntot ovde
http://www.tripod.lycos.co.uk/myaccount/

Username: just_a_number
Password: lucifer

Potrebni informacii za FTP pristap
Sitename: d507mkd
FTP password: lucifer
FTP server is: ftp.members.lycos.co.uk

Your database information:
Name: d507mkd_uk_db
Username: just_a_number
Password: no password needed
Host: localhost

лозинката на сајтот е иста, znachi lucifer, a i nikot e ist D-507

се што треба е да се логирате и да ја смените елктронската пошта и лозинките, евентално и никот и банерот.

Срање

Какво срање.
Денес луѓето што мислат се ненормални.
На пример ако сосема оправдано сметаш дека теорија е претпоставка, а да речеме, теоријата на релативноста е претпоставка за релативноста, и како претпоставка истата не е докажана што значи дека има и веројатност таа да е сосеман погрешна. Ако во целиот овој муабет уклучиш историја и статистика ќе видиш дека сите пионери во својата област не дале баш прецизни резултати. Логично заклучуваш дека ебаната теорија на релативноста е само обична теорија која е на прав пат, но е сосема погрешна. Фино е човек да претпоставува но уште пофино е историско-статистички да претпоставува. Искрено оваа теорија е многу поверојатна од теоријата на ебаната релативност кога ќе размисли човек малку повеќе.

Тоа е погоре е некое откачено срање. Човеков е луд!

Денес луѓето што мислат се ненормални.

Особено луѓето што сакаат сами да си оформуваат мислење за некои работи.
Е тие се одлепени скроз. Лудаци колку сакаш, као и овој типов со теоријата, али тишина, не кажувајте на никој.

Срање.
Што му останува на човек освен да каже срање.
Можеби.....
.....партии. Политички ебани партии. Е тоа е најголемото срање, после светото срање, попрецизно ебаната религија. Политички партии се група на жедни за пари на било кој легално илегален начин, и нормално жедни за мито од било кој избор. Кога се работи за пари не се бира ебаниот извор, е мотото на секој политичар. Карактерно, ликовите во ебаните политички партии, се доста цврсти, кога станува збор за лажни ветувања. Во употреба може слободно фразата лажни ветувања да се замени со фразата политички ветувања. Политички убедувања се сосема друга работа. Сите се убедени дека се додека слаткоречиво зборат ќе си ја имаат капата на страна. И ебано се во право.
Ај политичарите некако ги разбирам, сакаат лесна пара, ама гласичете не. Како може некој да гласа за некоја ебана политичка партија моментално во оваа држава. Незнам. Едноставно немам зборови. Што треба да направат за да не гласаат за нив?! Да ги ебат?! Не тоа веќе одамна го прават.

Срање.
Што му останува на човек освен да каже срање.
Војната на пример е срање. Но срање што ќе го има во нетолкудалечна иднина, и тоа ако смеам да кажам ќе го има во поприлично ебано големи количини. Ќе смрди насекаде. Нема да има место на кое што нема да смрди. И целото тоа срање ќе се случува поради ебана вода. Чиста вода за пиење. Неопходен ебан ресурс. Неопходно срање. Големо неопходно срање.
Не бе не, гринпис ќе ја спаси земјата. Срање. Гринпис не може да се спаси ни себеси.

Свето срање. Денес лесно е човек да оформи своја религија, докази има колку сакате. Замисли само своја ебана религија, свој ебан народ кој што можам да си го манипулирам.
Извинете направив голема грешка, не требаше да зборам за свето срање, затоа што нема свето срање. Има свети срања. Али христијанското е едно од поголемите, не е и најголемо до душа, но затоа на нас ни е најблиско. Христијанството е прекрасно. Прекрасно е да се учи од историјата за да не се прават истите грешки. Историја..... Пак размислување нешто. Историја. Ралигијата низ историја убивала, имала робови, собирала данок, подржувала ограбувачки походи, и го подржувала ебаниот крал кој како крал нормално сака злато. Ебано злато. Ебано кралско срање. Религија. Не благодарам. Не ги сакам тие манипулативни срања. Ако веќе веруваш во нешто слободно верувај си, само не му давај име. И не верувај во религија, тоа е сосема погрешно, особено не во христијанската и муслиманската.
Вселената е екстремно голема, можеби е и бесконечна како што некој на земјата беше претпоставил само затоа што не бил способен да види крај. Технолошки зборам. Ебано технолошки. Со ебани вселенски бродови кои се движат неверојатно брзо, толку брзо што за патнички линии во сончевиот систем ќе се користи еден премногу застарен погон. Со ебано големи телескопи, кои не мора нужно да бидат големи, но мора да бидат способни да гледаат ебано далеку. Ебано далеку зборам онаму каде што на ебаните најнови вселенски бродови ќе им треба многу време да стигнат. Овие денешниве најголеми телескопи за таа технологија би претставувале бесполезна детска играчка, безполезна затоа што не можеш да ја ставиш во ебаната детска соба.
Вселената е екстремно голема. Има бе живот колку сакате. Математички е невозможно да има живот, но има. Можеби и може да се изведе и некоја обратнопропорционална всленеска теорија со сложени и комплицирани изрази, сложено и комлицирано срање. Сложено и комплицирано срање кое може да се сведе на „Колку е помала шансата живот да настане тој ќе настане.“, Некој Марфи тоа го решил така што кажал „Колку е поневеројатно да се случи некое срање, тоа се случува.“, а животот е едно големо срање. Според таа луда теорија секаде каде што има сонце да има и живот. Има и исклучоци, да, тие се застапени во десете теории за исклучоци во оваа проблематика сите предизвикани од некои аномалии.
Има живот таму надвор колку сакате.
И ако сите имаат религии тогаш..... Епа тогаш господ има дефинитивно премногу имиња и премалку време да ги слуша вашите ебани молитви. Впрочем сигурно се прашува како дознале дека постои и панично ги пакува куферите размислувајќи каде ебано да избега. Можеби во некоја друга вселена.

Срање.
Што му останува на човек освен да каже срање.
Можеби.....
.....срање во продолженија.

D-507
Just a f*cking number.

Кхм

Не е културно човек да збори на мобилен телефон во автобус. Зошто? Што е толку ебано некултурно? Не е тоа како театар или кино. Нема никој во ебаниот автобус кој сконцентрирано ја прати вожњата, да мојот разговор на мобилен му пречи. Впрочем ако е приватен разговор и јас самиот ќе кажам дека се наоѓам на не толку приватно место,што би значело „Ќе се јавам покасно“. Хм. Чудно, а на никого не му пречи да разговара во автобус со друг човек. Очигледно е дека за луѓето претставува некултура да се разговара со човек во автобус доколку тој истиот не е присутен таму него се јавува преку парче електроника. Што е ебаната разликата? Потребно е физичко присуство за муабет во автобус?! I don’t f*cking get it and I don’t f*cking think so!

Следни места каде што на човек не му е дозволено да разговара со друг човек преку електронски пат се рестораните, кафичите, слаткарниците и сличните на нив објекти. Зошто ако правам муабет на ебаниот мобилен телефон во ебанит ресторан сум автоматски некултурен сељак. Впрочем не ли е малку еквивалентно на водење разговор со друга личност? What the f*ck is wrong with that? I surely don’t understand those f*cking shit.

И види глупост, баш на она место каде што мобилен телефон е најбесполезен се појавува најчесто. Дури луѓето сметаат дека е многу згодно, а и потребно да го влечкаат својот мобилен. Зборам за клубовите. Што ќе ми е ебан телефон во клуб? Ионака не можам да слушнам ако ѕвони. Да, да знам дека ебаниот мобилен може да вибрира, но што поѓаволите со тоа? Не можеш да правиш муабет на телефон во клуб. Невозможно е! Дури и ако си мутант со супер слух ќе имаш проблеми, а да не збориме за соговорникот кој ќе слуша само музика, ако не му цркне слѕшалката на телефонот од преголемо оптеретување.
Но луѓето сакаат да носат мобилни во клубови. Особено машките кои сметаат дека е згодно во таа гужва да го извадат телефонот и да покажуваат небаре ненамерно на сите девојки во близина. Уште фали да викаат „Види колку е го... мал, и какви слики вади, еве сега ќе го сликам диџејот“. What the f*ck is wrong whit this people?

И зошто луѓево мислат дека ебаната втора светска војна била водена поради некои си ми ебани идеали?! Хах. Камо среќа да беа идеали. Се што беше таа ебана војна беше борба за колонии. Борба за ебани колонии, за ебани ресурси. Првата светска војна беше борба за колонии. Видете само кој ја почна таа војна. Земји со најмалку (ич) колонии. Get it! Втората светска војна беше последица на првата. Поразените ебани земји не беа задовлни со тоа што тие како ебани странки не добија ниту една ебана колонија. И видете кој беше од освојувчката страна. Се држави кои немаат колонии. Ring a bell. Да, да имаше ебани исклучоци, како татарската бугарија, но и таа ебана татарска држава се бореше за наша ебана територија. Идеализам како да не. Сите војни се водат за ебани ресурси. That’s it.

Децава во денешно време се многу слабаци. Дефинитвно се ебани слабаци. Родителите ги прават такви. Им обрнуваат премногу внимание, ги влечат по градинки, по целодневни, им ставаат прислушкувачи и камери во собите, ги клукаат со разно-разни лекови, ги носат и ги земаат од школо, или кратко кажано не ги оставаат на мир. Срање. Па јас бев ебано дете и никој не ми киснеше на глава цело време. Впрочем никој ниту ме носеше, нит ме земаше од ебаното школо. Не знам што е тоа ебана целодневна, а уште помалку знам како е во ебаните градинки. Се шетав низ цел ебан град со мои 8 години, а на 10 години изигрував туристички водич на децата помали од мене година-две. А денешниве деца имаат ебани мобилни телефони кои ќе ги коштаат тумор во мозокот само што ќе излезат од факултетската клупа, ако имаат ебана среќа да дотуркаат до таму живи. Телефон на дете од 10 години?! What the f*ck! И само за да знаат каде се во било кој момент. Што к*р ќе им е да знаат каде им е детето во секој ебан момент. Премногу ебана контрола. Како затвореници се маливе денес. Жалосно. Ебано жалосно.

Некои се радуваат и едвај чекаат да се развие генетскиот инжинеринг доволно добро за да се направи ебан супер човек. И имам радосна вест за вас. Генетскиот ебан инжинеринг ќе се развие до степен кога ќе се направи супер човек. О да. Само што тоа нема да биде оној супер човек што си го замислува ебаниот обичен народ. Тоа ќе биде супер политички ориентиран човек. Ќе биде глуп, за да не разбира ништо што на владата би и дало одврзани раце да прави што сака без да се грижи дека ќе има ебани протести, митинзи и штрајкови. О да, ќе направат супер овчички кои ќе даваат трипати повеќе волна, а ќе мислат десет пати помалку. Ќе биде тоа супер овца. Ќе биде ебано многу волна. Сите ќе се движат во ебаното стадо, ќе пасат ебана трева, а чат-пат понекоја овца што ќе се оделува од стадото (таканаречена црна овца) ќе биде брзо и ефикасно елиминирана, за што остатокот од стадото нема да има апсолутно никакво мислење, освен можеби дека тоа беше една ебано сјебана овца која мораше да се елиминира, и среќа што владата го стори тоа најбрзо што можеше.

И што е со прекумерна употреба на безобразни изрази во текстови. Некој ќе рече дека треба да се пишува културно, граматички исправо итн. What the f*ck. Ќе пишувам бе како што ебано сакам. Впрочем и има разлика од безобразно до безобразно пишување. Не ви е јасно? Па може да се каже дека разликата помеѓу фразите „ебана п*чка“ и „ебана влада“ е огромна. Ова првово е дефинитивно безобрано и не треба да се употребува, додека ова второво е жива вистина и е дури пожелно да се употребува. Заебано.

Поради апстрактно енормна застапеност на ирелевантни субјекти во апсолутната..... Дрн, дрн..... What the f*ck is that shit? Може да разговарате како нормални луѓе со речник на ебани нормални луѓе. Аман со тоа срање „звучам важно и кога раскажувам за ебан порно филм“. Аман поштедете ме мене, а и светов од такви срања. Или бре збори како што се збори или воопшто немој да збориш. Нема да мислам дека си ебан гение ако збориш така, ќе мислам дека си ебан глупак што сака да остави впечаток дека е ебано паметен.

Амерички колеџи. Најдобри во светот. Дрн..... Дрн..... Најдобри?! Ебаните амерички колеџи се најдобри што сите ебани средношколци сакаат да одат во амерички колеџ. Ако се толку добри зошто сите ебани стручњаци им се увезени? Ако се толку добри зошто се ебано лесни? Единствено нешто што имавме беше добар образовен систем и сите серевме по него за да ни го заменат со некое америчко срање што ги учи луѓето како да станат дегени кои немаат свое мислење него мислат онака како што ќе им се каже. Ебате глупаците. Ако се толку добри ебананите амерички универзитети зошто е толку ебано лесно да ги завршиш?! Зошто просечен ученик од Македонија кога ќе отиде во америчко школо не му претставува ама никаков проблем да го заврши со 6 пати помалки напор. Зошто?! Зошто се ебано најдобри..... во создавање на гласачи кои ќе размислуваат онака како што ќе им каже ебаната влада. Се стремиме кон достигнување на степен на дегенство кој можеби ќе биде малку поусовршен кога ќе дојде генетскиот инжинеринг. Нека ни е на здравје.

Денешново време е тотално сјебано. Дури и Аристотел да дојде во денешно време ќе го шутнат пошто човекот нема завршено филозовски факултет. Впрочем сигурен сум да дојде Питагора и да побара работа како наставник во основно училиште нема да го примат затоа што не поседува ебана математичка диплома. Као демек не можеш да бидеш добар писател ако не си завршил литература..... Не треба школа за да се биде добар писател, сликар, филозоф. Треба ебан талент. И треба ебан напор. Треба да се пишува, слика, филозофира. Не треба ебана диплома, треба талент и треба работа. Како демек Роналдињо има завршено фудбалска академија. Ене ги енглезите имаат фудбалски академии ама немаат ебан Роналдињо. Немаат ниту некој приближно како Роналдињо.

Луѓето се молат во господ и го очекуваат ебаното второ доаѓање. Спасот го чекаат. Нека чекаат. Хм, второто доаѓање и да се случи знаете ли каде ќе заврши ебаниот Исус? Во ебана лудница. Нема во ова општество место за такви доброчинители, такви само во приказните..... и во лудница можеби. Зарем Бил Гејтс ќе се откаже од своето богатсво затоа што некој што се пратставува како Исус така ќе му каже. Попрво дека ќе го смести во ебана лудница. Впрочем прв што ќе го бутне Исус во ментална институција, доколку овој се појави, е папата. Да, да она старо изопачено перверзно старче кое на себе има повеќе дијаманти, рубини, сафири и злато од најнакитениот рапер на планетава. Чекај малку. Мене не ми е јасно зошто би му требале на папапа толку злато и дијаманти? Нели Исус бил скромен. Папата е свет човек, господов човек, а кутриот тој плива во богатсво, исто како и цела негова администрација. Ебано скромно. Нема да ме изненади ако секојдневно му носат по едно мало момче од окулу 12-15 години.

Најтрагично е што има луѓе кои мислат дека ова општество што го имаме е идеално. Освен што е трагично тоа е и ебано смешно. Ова оптество нема никакви вредности, освен можеби една вредност која успешно успева да им ја нафрли на сите. Парите. Да, да, ебаните пари. Во денешно време вредиш онолку колку што имаш пари. Ако немаш пари не вредиш ама баш ич. Затоа што не можат ништо да ти земат. Доколку имаш ебани пари тогаш вредиш нешто. Вредиш онолку колку што ќе успеат да извлечат од тебе преку маркетинг нормално. Е рекламите се феномен што не може да се објасни. Сите знаат дека тоа е само реклама ама го купуваат топј ебан производ само затоа што таа реклама им кажала дека тој производ е ебано најдобар. Уф. А рекламата е всушност ебење во здрав мозок, е сега колку здрав тоа е друго прашање, но дефинитивно рекламата е ебење. Купивте денеска кока-кола? Епа на здравје ебење. Гледам сакате големи.....

Колите се приказна за себе. Тие се ебан продолжњток на машкиот полов орган. Да, да, ебан продолжеток. Барем за 90% од машките претставуваат тоа. Кој купил добра кола затоа што му се допаѓа? Никој. Купуваат добра кола зошто знаат дека на девојките им се допаѓа. А обавезно кога имаш добра кола треба да имаш и добар мобилен, пошто не можеш колата да ја внесеш во ебан клуб.


Продолжува.....или можеби и не!

Fear & Loathing in Ljubanishta

Картата ја платив и излегов од продавницата упатувајќи се кон својот дом кој се наоѓа на само петшестотини метри. Пробував да се јавам на телефон кога ми стана јасно дека картата за која уредно си платив не ја ни земав. Се свртев за 180 степени и се вратив во продавницата. Излегов после 46 секунди со карта во раце и изгубено тргнав да се прошетам со надеж дека ќе ми се разбисти во главата.

Бев некаде пред Тетово кога тревата престана да делува, а на нејзино место пристигна пивото. Ми стана сосема јасно дека картата, која прво ја заборавив во продавница, успеав повторно да ја заборавам дома. Јеби га, помислив и се нафрлив на пиво.

Охрид како Охрид, освен еден мал исклучок беше сосема ист. Исклучок беше што немаше ниту еден единствен охриѓанец што нуди смештај. Ниту еден единствен. Џабе беше чекањето и прашувањето. Иритирачко беше што и сите хотели беа полни, а и оние што не беа бараа по 35 евра за едно ноќевање. Ибица би требало да е поефтино. Го оправдуваа тоа со ова-со она меѓутоа ниту едно оправдување не ми се гледаше прифатливо и јасно. Можеби поради тревата, можеби поради пивото. Да, пивото. Беше тоа најдобрата идеја што ја добив од пристигнувањето. Пиво во големи количини, и џоинт, и малку бело, и се си дојде на место. Превоз до Љубаништа, уште еден џоинт, спиење во шатор, будење од страна на полиција, параноја. Малку фалеше да голтнам се што имав, а имав за да се најадам поприлично, а потоа да се пријавам на охридскиот маратон кој ќе беше доста поинтересен и неверојатно брз. Можеби и ќе паднев на допинг тестот но луѓето долго време ќе го паметеа мојот настап. Сепак за мое добро не изедов ништо него си ја земав личната карта и подлегнав на евиденција. Нервозен, ненаспан и мамурен пробав да доручкувам, застанав, се предомислив и изедов едно мдм апче да ми ги среди мислите. Испадна дека мислите останаа несредени, а јас завршив шетајќи се наваму-натаму без одредена дестинација, а понекогаш и без одреден правец. Пикот веќе одамна помина и решив да го побарам другарми џоинт да ја подсреди ситуацијата малку од малку. И ја среди. Седнав без никаква желба да зборувам т.е. без никаква желба да отворам уста, освен можеби ако станува збор за некоја течност. Течноста во овој случај беше ракија и убаво делуваше во отсуство на вода. Мдмто веќе одамна беше изветреало, тревата почнуваше да пушта, а ракијата го најавуваше своето доаѓање исто како што сонцето го најавуваше своето заоѓање. Уште едно апче се лизна надолу барајќи ги органите за варење. Станав и се упатив кон влезот на она што сите го знаеа како кокаколасаундвејв. Платв уште една карта, купив бонови, нарачав пиво кое ми го точеа 10 минути и се заколнав дека на ова место нема повеќе да пијам пиво. Ги сменив купоните и докупив уште неколку на кои имаше цифра 50 и се упатив кон вториот стејџ кој за мене имаше многу поголемо значење од оној првиот. Грешка. Музиката не беше нешто што би сакал да го слушам во тој даден момент и се решив да го посетам оној првиот стејџ. Е тука малку ми се разбистри главата од ракија, што не беше воопшто чудно затоа што почна да делува апчето. Уф, мдм и жени едно кило на подиум. Се прошетав малку навака-натака и се пракирав до едно женско друштво. Фино изгледаше. Друштвото. Женското едно изгледаше многу повеќе од фино, што не може да се каже за нејзиното однесување. Одеднаш одекна песна на Здравко Чолич. Луѓето (барем повеќето) рипаа и скокаа. Стоев изгубен неколку мигови прашувајќи се дали сум стигнал на вистинското место. Се вртев наокулу, барајќи некој познат, некој кој стои, некој кој не е во еуфорија од ебаниот Здравко Чолич. Следеше Скопјанка. Морав да се прошетам за да се уверам дека сум дошол на вистинското место. Прашав некој старец од кампот кој бледо ме гледаше и ми потврди дека сум во кампот Љубаништа. Си ги протрив очите за да се уверам дека не се работи за некој кошмар. Ок, ок, смири се, се тешев самиот себе и тркнав до шанк. Овојпат повторно нарачав пиво, имав време на претек. Со пивото се лизна уште едно апче. Седнав на тревата и некое време ја посматрав забавата што се одвиваше пред моите очи. Останав да седам се додека не почна да делува хемијата. Станав и се упатив кон вториот стејџ. Музиката беше се само не беше транс. Застанав на подиум и пробував да мрдам. Окулу мене се беше како некој циркус. Кловнови колку сакаш. Одеднаш ме преплави чуство дека се наоѓам во стрип, или тоа само беше само производ на мојата фантазија. Апчето ме беше направило салата. Гледав само метро пред мене и тоа само 2-3 слики во секунда. Неможев да ги контролирам рацете и нозете. Страшно ме привлекуваше секое девојче во околината без разлика колку тоа лошо изгледаше. Музиката тропаше неподносливо но некако успеав да ја исклучам. Пробав да стигнам до шанк, а потоа и до веце. Ми требаше многу време да го пронајдам патот до нешто што подоцна утврдив дека се наоѓа на само педесетина метри. Во желудникот се најде и мескалин. Тргнав кон чилот но завршив на мејн стејџ без и самиот да знам како. Имаше многу пеење па на момент помислив дека сум залутал на некој концерт. Минута подоцна ми стана јасно дека се наоѓам на хаус стејџ каде што народот беше во тотална еуфорија. Се прашував каде е еуфорија и кога ќе успеам да ја пронајдам. Луѓето наокулу поучени од флаерот, а и картите, нон стоп ширеа раце што знае да биде многу незгодно во гужва. Ме истепаа прописно а јас бев немоќен да вратам. Се повлеков на страна и пробував да се сетам поради што бев дојден во Охрид. Неколку минути подоцна се најдов на вториот стејџ каде што имаше нешто што малку наликуваше на транс, а повеќе на хаус. Разочарано тргнав да се прошетам по плажата, да земам малку воздух и да ги залечам раните. Се вратив на главниот стејџ, се размрдав и пробував да ги кренам рацете повисоко. Видот ми се поврати малку од малку така да можев да распознаам луѓе и на пет метри одалеченост. На подиумот имаше еден куп пластични шишиња од кои се зализгував и паѓав. По некое време и моторните фунции ми се вратија целосно па можев да се движам како нормален човек. Еден огромен тип одеше покрај мене и ме гледаше цели триесетина метри. Решив да застанам, да се свртам кон него и да ги раширам нозете и рацете. Типот веднаш избега од причини кои не ми беа познати во моментот. Продолжив да одам се до местото каде што знаев дека ќе најдам џоинт. На главниот подиум народот беснееше, а имаше и такви кои рипаа до небо. Се прашував дали е тоа поради згодната пејачка или нешто друго. Мрдав споро и лежерно кога осетив дека веќе неможам да издржам на нозе. Седнав на подиум и одмарав неколку минути, а на друштвото им изјавив дека најверојатно ме пуштило се. Нешто ми збора но јас го забележав само вртењето на главите лево-десно. Размислував за тоа каде би сакал да ссум во моментов, станав и отидов на вториот подиум. Штом ја слушнав музиката помина струја низ мене. Се чувствував како да полетувам, како да се одвојувам од земјата, а енергија каде и да беше до тогаш се врати и ме тресна од земја. Веќе се разденуваше, а стејџот се наполни со луѓе. Се трескав од земја, сонцето изгреваше, а диџејот беше господ. Мескалин ме беше фатил за рака и несакаше да ме пушти ни под разно. Помина некое време кога некој ме повлече за рака и ме тргна за страна. Беше тоа Спид кој ме пронајде во вистински момент. Енергија сега ме беше фатила цврсто и не ме пушташе во наредните два часа. Наполу дехидриран се довлечкав до шанк. Испив на екс пола литро вода и купив уште пола литро. Нога пред нога се најдов на првиот подиум каде што концертот беше завршил, а сега имаше некој тип кој вртеше малку еднолични но сепак фини траки. Луѓе скоро и да немаше а и тие што ги имаше исто како да ги немаше. Мрдав споро, колку да мрдам, и со поглед ја пребарував матката на една девојка што играше пред мене, или јас играв позади неа. Пробав да зборам ама сфатив дека после ваков ден не сум во состојба да зборам па решив дека најпаметно ќе биде да си ќутам. Забавата се ближеше кон својот крај, а со неа и јас. Тркнав до чил стејџот со намера да купам нешто за јадење. Беше затворен. Се упатив кон продавницата пред која имаше толку многу народ како да се делат бесплатни чоколади. Стампедото тешко можеше да се контролира, а јас не сакав да се најдам во него. Се свртев, го пронајдов друштвото и се испружив под една сенка. Неколку часа само подпивнував вода, ја следев сенката и не зборев ништо. Станав, се спакував, ја продадов картата и тргнавме. Се расправав со возачот од Љубаништа до Охрид, а потоа заспав.

Се разбудив во Скопје со чуден филинг дека не сум го ни напуштил.

Гостин

Животот во градот течеше бавно како Гепард, реката која поминуваше низ него. Впрочем повеќето граѓани се прашуваа дали воопшто тече, и ако веќе тече, зошто го прави тоа. Поминаа многу години додека не се појави философот Филозоф кој го изведе револуционерниот опит со пуштање лист во реката и стрпливо набљудување во времетраење од еден џоинт, џоинт и пол можеби. Филозоф најверојатно немаше да биде тоа што е ако после експериментот не изјави: „Гепард тече, затоа што не стои.“, за веднаш потоа да тргне во разрешување на вечната мистерија, постои или не постои задгробен живот. Идејата беше генијална. Се состоеше од искачување на највисоката кула и главеечко рипање. До ден денешен граѓаните сеуште се расправаат окулу толкувањето на неговите последни зборови. Додека едни сметаат дека тие се неоспорив доказ дека живот после смртта постои, други сосема оправдано го застапуваат спротивното мислење, а има и такви (ретки додуша) кои не и придаваат никакво значење на неговата последна реченица која звучеше приближно вака: „Оооооојјјјјјааахххааааааааа!“.
Во тоа време живееше и Еден Случај на кој не му се допадна ни трошка од сето тоа, а работеше како градски чистач.

Животот во градот сеуште течеше бавно како Гепард, кој да имаше барем тронка свест ќе се вцрвенеше од бес и срам, а потоа ќе се излееше до градската управа за да го промени името во Црвена Река. За негова среќа, а и за среќа на рихонците, немаше свест.
Ноќта се спушташе врз малото градче како завеса на крај од драмска претстава, прилично лоша драмска претстава за воља на вистината. Фенерите пред гостилниците, баровите, борделите, се палеа, додека по калните улици стивнуваше џагорот на луѓе, тропањето на кочиите, викањето на уличните продавачи на се и сешто, како и неизоставните ветер и магла. За нивна среќа секогаш имаше онакви кои сакаат да платат 10 пелонеаполикоси за магла или дури 15 пеланеаполикоси за ветер.
Некој небитен скитник свиреше на усна хармоника, а пред него се наоѓаше превртена капа полна со монети кои подоцна (можеби) ќе бидат потрошени на жесток пијалок и курви.
По повеќето улички изникнуваа војници, кои ќе врват се до мугри по улиците, обезбедувајќи им на сите жители слобода и безбедност, која на рихонците им се допаѓа исто колку на антилопата што и се допаѓаат оние две лавици кои брзо и опасно и се приближуваат не тргајќи го погледот од неа.
Со првите ѕвезди на небото стигна и тивко, благо ветре кое донесе свеж, малку студен воздух од планината која гордо се извиваше над Рихон, или ако ништо друго барем пробуваше да се извива гордо. Да знаеше ветрето кој пристигнува во тој миг веднаш ќе си заминеше, а уште поверојатно немаше ни да почне да дува на прво место. Но не знаеше. Не знаеа ни жителите на Рихон. Грешка што никогаш повеќе нема да ја повторат.

Douglas Adams Quotes

A common mistake that people make when trying to design something completely foolproof is to underestimate the ingenuity of complete fools.

Anyone who is capable of getting themselves made President should on no account be allowed to do the job.

Arthur hoped and prayed that there wasn't an afterlife. Then he realised there was a contradiction there and merely hoped that there wasn't an afterlife.

Flying is learning how to throw yourself at the ground and miss.

For a moment, nothing happened.Then, after a second or so, nothing continued to happen.

He felt that his whole life was some kind of dream and he sometimes wondered whose it was and whether they were enjoying it.

He hoped and prayed that there wasn't an afterlife. Then he realized there was a contradiction involved here and merely hoped that there wasn't an afterlife.

He inched his way up the corridor as if he would rather be yarding his way down it...

He shifted his weight from foot to foot, but it was equally uncomfortable on each.

His study was a total mess, like the results of an explosion in a public library.

Human beings, who are almost unique in having the ability to learn from the experience of others, are also remarkable for their apparent disinclination to do so.

Humans are not proud of their ancestors, and rarely invite them round to dinner.

I don't believe it. Prove it to me and I still won't believe it.

I love deadlines. I like the whooshing sound they make as they fly by.

I may not have gone where I intended to go, but I think I have ended up where I intended to be.

I think fish is nice, but then I think that rain is wet, so who am I to judge?

I'm spending a year dead for tax reasons.

If human beings don't keep exercising their lips, he thought, their mouths probably seize up. After a few months' consideration and observation he abandonded this theory in favor of a new one. If they don't keep on exercising their lips, he thought, their brains start working.

If it looks like a duck, and quacks like a duck, we have at least to consider the possibility that we have a small aquatic bird of the family anatidae on our hands.

If somebody thinks they're a hedgehog, presumably you just give 'em a mirror and a few pictures of hedgehogs and tell them to sort it out for themselves.

In the beginning the Universe was created. This has made a lot of people very angry and been widely regarded as a bad move.

Isn't it enough to see that a garden is beautiful without having to believe that there are fairies at the bottom of it too?

It is a mistake to think you can solve any major problems just with potatoes.

It is a rare mind indeed that can render the hitherto non-existent blindingly obvious. The cry 'I could have thought of that' is a very popular and misleading one, for the fact is that they didn't, and a very significant and revealing fact it is too.

It is a well-known fact that those people who must want to rule people are, ipso facto, those least suited to do it... anyone who is capable of getting themselves made President should on no account be allowed to do the job.

Life is wasted on the living.

Life... is like a grapefruit. It's orange and squishy, and has a few pips in it, and some folks have half a one for breakfast.

Many men of course became extremely rich, but this was perfectly natural and nothing to be ashamed of because no one was really poor, at least no one worth speaking of.

One always overcompensates for disabilities. I'm thinking of having my entire body surgically removed.

Space is big. You just won't believe how vastly, hugely, mind-bogglingly big it is. I mean, you may think it's a long way down the road to the drug store, but that's just peanuts to space.

That young girl is one of the least benightedly unintelligent organic life forms it has been my profound lack of pleasure not to be able to avoid meeting.

The difficulty with this conversation is that it's very different from most of the ones I've had of late. Which, as I explained, have mostly been with trees.

The Guide is definitive. Reality is frequently inaccurate.

The impossible often has a kind of integrity which the merely improbable lacks.

The knack of flying is learning how to throw yourself at the ground and miss.

The major difference between a thing that might go wrong and a thing that cannot possibly go wrong is that when a thing that cannot possibly go wrong goes wrong it usually turns out to be impossible to get at and repair.

The mere thought hadn't even begun to speculate about the merest possibility of crossing my mind.

The moment at which two people, approaching from opposite ends of a long passageway, recognize each other and immediately pretend they haven t. This is to avoid the ghastly embarrassment of having to continue recognizing each other the whole length of the corridor.

The ships hung in the sky in much the same way that bricks don't.

There is a theory which states that if ever anyone discovers exactly what the Universe is for and why it is here, it will instantly disappear and be replaced by something even more bizarre and inexplicable.There is another theory which states that this has already happened.

Time is an illusion. Lunchtime doubly so.

Time is bunk.

To give real service you must add something which cannot be bought or measured with money, and that is sincerity and integrity.

We demand rigidly defined areas of doubt and uncertainty!

We have normality. I repeat, we have normality. Anything you still can't cope with is therefore your own problem.

You live and learn. At any rate, you live.

Глас

Водоскок од бои. Еден ден мора да згасне. Забрани, забрани (седум забранети книги, осмата и останатите се скриени во главите како во зандани). Престој во некоја куќа; зима во шумата, во срцата; лизгање по снегот; бегство. Невидени злосторства (кал, крв).
И, наеднаш, глас. Ти знаеш за чиј глас зборувам. Минатото како радосно претчувство за утрешниот ден во кој ќе дојде до нова средба.
И уште еден глас, ти не си го чула никогаш. Ме вика од професорската канцеларија. Мал, насмеан, радосно ме прегрнува, сака пред професорите да ме пофали мене, ова е..., но никој не го слуша, никој не се свртува кон нас (можеби затоа што тој во раката држи метла, што е овде служител).
И пак глас. Од срцето на оние цветни рози што како обоени таласи бргу се шират низ свемирот. Се е тука и ништо не е тука. Сите сме заедно и пак не можеме да се допреме.

Извадок од книгата „Парадоксален сон“ на македонскиот писател Митко Маџунков.

Полжав

Секој час се лизга од креветот. Како безоблично тесто ги крши безрбетните плешки, непрестајно тече меѓу чаршавот и ќилимот. Полжав без куќичка кој после дождот останал насред пат.

Извадок од книгата „Парадоксален сон“ на македонскиот писател Митко Маџунков.

Бессоница

Скитање со другарите: повеќето станале пијаници.
Некои од нив дури јавно ја оправдуваат својата страст: одвај чекаат да се расонат, па пак да се нурнат во бубаќот на сонот.
Од продавницата до поштата патот врвулка покрај зградата која не постои во ниеден град, ниту во едно време. Поминување преку границата, пренесување на важни документи. Партиски собири, говори од балконите. Интервју со циганско семејство што си ги продало децата. Средби со роднините: типови кои со години не си ги видел.
Збрка во глава, сред општата бессоница.

Извадок од книгата „Парадоксален сон“ на македонскиот писател Митко Маџунков.

Голф

Откачена реклама за Голф, голема само 0.85 мб, а можете да ја превземете доколку кликнете тука

Види ги сите текстови   Архива