Las Bukowy pod Narolem
 Rezerwat (o powierzchni 86,31ha ) został utworzony Zarządzeniem
Ministerstwa Ochrony Środowiska i zasobów Naturalnych z dnia 21 XII 1998 roku . Obejmuje ona stok wzgórza (wysokość około 310 m.n.p.m.), zbudowanego z wapieni trzeciorzędowych ,wznoszą się nad Doliną Górnej Tanwi , na północno - wschodnim skraju Garbu Różnieckiego . Rezerwat powstał w celu ochrony podgórskiej formy buczyny karpackiej o wysokim stopniu naturalności . W runie występują zarówno gatunki charakterystyczne dla buczyny , to jest :żywiec cebulkowy
gruczołowaty oraz czosnek niedźwiedzi , jak i gatunki typowo grądowe , np. gwiazdnica wielokwiatowa . Cechami pozwalającymi odróżnić
podgórską formę buczyny karpackiej od formy reglowej jest występowanie grabu oraz przylaszczki pospolitej i bluszcza pospolitego
, gatunku podlegającego całkowitej ochronie . Obecność sałatnicy leśnej i turzycy orzęsionej wskazuje na wschodniokarpacką odmianę buczyny.
Drzewostan bukowo-jodłowy jest w doskonałej kondycji biologicznej , czego przykładem są potężne buki osiągające niebagatelną wysokość 48m i posiadające obwód pnia 3,5-4m.
Skręcamy w prawo i po przejściu około 300m na północny zachód dochodzimy do przystanku nr.1(5,5km),położnego przy południowo -wschodniej granicy rezerwatu . W jego pobliżu rosną ponad 150-letnie buki i jodły o imponujących rozmiarach i pięknym pokroju .Domieszkę w drzewostanie stanowi jawor , klon zwyczajny i grab . W runie spotkamy takie gatunki roślin , jak: marzanka wonna , kopytnik zwyczajny , fiołek leśny czworolist pospolity, szczyr trwały ,gajowiec żółty, kokoryczka wielokwiatowa .
Idąc dalej na północny zachód , zauważmy że las stają się coraz bardziej cienisty i zwarty , co sprawia ,że runo staje się uboższe gatunki. W warstwie tej zaczyna pojawiać się żywiec cebulkowy i gruczołowaty oraz czosnek niedżwiedzi -rośliny charakterystyczne dla buczyny ,a także czosnek pospolity i śledziennica skrętolistna.
Docieramy do przystanku nr.2 ,położonego w cienistym lesie określony jako typowy podzespół buczyny karpackiej formy podgórskiej wariant żyzny . Drzewostan tego zbiorowiska budują buk i jodła z nieliczną domieszką grabu i jaworu. Sporadycznie występuje też :brzoza ,świerk i brzost .warstwa krzewów tworzą przede wszystkim :podrost buka ,jodły i jawora .Nielicznie występują też typowe krzewy :bez koralowy ,bez czarny ,leszczyna trzmielina europejska i obięty ochroną całkowitą wawrzynek wilczełko . W wariancie żyznym duże rozpowszechnienie mają gatunki charakterystyczne dla zespołu , taki jak: żywiec gruczołowaty i cebulkowy . Wokół rosną łany czosnku niedźwiedziego , wydzielającego charakterystyczny zapach oraz pięknie kwitnącego na wiosnę .
Liczne są też gatunki charakterystyczne dla rzędu fagetalia (obejmującego łęgi ,grody i buczyny ),to jest marzanka wonna , gajowiec żółty ,szczyr trwały , niecierpek pospolity , czworolist pospolity , kopytnik pospolity ,kokoryczka wielokwiatowa . Towarzyszą im:
szczawik zajęczy ,malina właściwa , narecznica samcza ,wietlica samicza , sałatnik leśny, przenęt purpurowy, konwalijka dwulistna i miodunka plamista.
Dochodzimy do przecinki leśnej na granicy oddziałów . Znajduje się tu przystanek nr.3. Skręcamy ostro w prawo i kierujemy się na południowy wschód . Na północny zachód od ścieżki rozciąga się wilgotny podzespół buczyny karpackiej formy podgórskiej . W drzewostanie panuje tu buk i jawor , w niewielkiej domieszce występuje jodła ,klon zwyczajny oraz brzost .Brakuje niemal zupełnie grabu . Warstwę podszytu oprócz wyżej wymienionych gatunków tworzy kruszyna pospolita . W runie dominuje czosnek niedźwiedzi ,któremu towarzyszą żywiec gruczołowaty i cebulkowy . Liczne są gatunki roślin typowych dla olsów (czyściec leśny , czartawa pospolita ) oraz higrofity z rzędu Fagetalia : niecierpek pospolity , kokorycz pusta oraz zdrojówka rutewkowata .
Kierujemy się na południowy wschód w stronę przystanku nr 4. Idąc , przyglądamy się starym drzewom , podziwiamy ich rozmiary i pokrój . Przystanek nr4 stanowi ostatni etap wędrówki po ścieżce . Mamy możliwość poznania kolejnej postaci buczyny karpackiej .W drzewostanie panują tu okazałe jodły i buki , natomiast w runie nie ma już gatunków charakterystycznych dla zespołu buczyny karpackiej . Występują natomiast : gwiazdnica wielkokwiatowa ,marzanka wonna, czworolist pospolity , prasownica rozpierzchła ,żankiel zwyczajny ,konwalijka dwulistna ,przetacznik leśny .
 W nieco prześwietlonym drzewostanie po lewej stronie ścieżki stwierdzono występowanie takich osobliwości florystycznych ,jak :bodziszek żałobny ,widłak jałowcowaty, a nawet podkolan biały i kruszczyk szerokolistny .Uwagę zwraca interesujący okaz modrzewia europejskiego o unikatowym ,świdrowatym skręcie włókien .
Opuszczamy ostatni przystanek ścieżki i kierujemy się na południowy zachód w stronę rozjazdu ,skąd wracamy tą samą drogą do Narola . Można również udać się drogą leśną na północny wschód ,by dotrzeć do utwardzonej drogi z Narola do Rebizantów (trasa 43).
|