Pierwszy po II wojnie światowej klub sportowy w Jaworze powstał w 1946 roku pod szyldem OMTUR. Drużyna piłkarska tego klubu występowała w sezonie 1946 pod nazwą "Jaworzanki". Mecze piłki nożnej rozgrywano na boisku przy ul. Starojaworskiej (obecnie os. Przyrzecze), ponieważ stadion w parku, zbudowany pod koniec lat 30-tych, był jeszcze zaminowany.
Na wiosnę 1947 r. rozminowano i uporządkowano stadion sportowy i tu właśnie odbyło się zakończenie pochodu pierwszomajowego, a po południu rozegrano pierwszy na tym boisku mecz piłkarski pomiędzy jaworskim "Zrywem" (drużyna zdążyła już zmienić nazwę), a zespołem armii sowieckiej z Legnicy, wygrany przez jaworzan 2:1. O dynamicznym rozwoju jaworskiego ośrodka piłkarskiego w chudych latach 1946-1950 świadczyły dwie drużyny seniorów, grające w klasach A i C oraz zespoły juniorów i trampkarzy. W ramach klubu ZWM "Zryw" istniał zamknięty cykl szkolenia i awansu piłkarzy na podstawie nabytych umiejętności. Do wyróżniających się zawodników I drużyny "Jaworzanki" i "Zrywu" należeli w okresie 1946-1950: Leopold Bartosz, Adam Brych, Władysław Czerwieński, Jan Dankiewicz, Czesław Gala, Helmut Ginter, Helmut Grzesia, Mieczysław Gwiździł, Kazimierz Homa, Stefan Kasprzycki, Józef Madej, Hubert Mencla, Zbigniew Miszczak, Henryk Piliński, Jan Sambor, Władysław Sokołowski, Helmut Stotka, Józef Szczurzyński, Jan Urbański i Franciszek Wojciechowski.
W dziesięcioleciu 1951-1960 z powodzeniem kontynuowano dobre wyniki jaworskiej piłki nożnej z pierwszych lat powojennych. Jaworska drużyna pod nazwą "Sparta", wcześniej "Spójnia", utrzymywała się w czołówce tabeli zespołów A klasowych, przyjmując sukcesywnie w swoje szeregi utalentowanych piłkarzy, wychowanków macierzystego klubu. W tym czasie występowali w barwach "Sparty" m.in.: Andrzej Banasiak, bracia Mieczysław, Ryszard i Włodzimierz Flakowie, Stanisław Górski, Karol Hainberg, Lesław Iwański, Maciej Juracki, Józef i Rudolf Kobieluchowie, Stanisław Krok, Zdzisław Lizak, Władysław Niemiec, Jerzy Przewdzing, Kazimierz Reczuch, Jan Reczuch, Jan Rzepka, Zdzisław Rzęsa, Czesław Sokołowski, Franciszek Surowiecki, E. Szczurek, Zbigniew Szerer, Jan Szwaluk, Jan Walczyński, Zygmunt Zarębski.
Dziesięciolecie 1961-1970 nie było tak udane jak poprzednie i następne. Mierne wyniki i spadek do klasy B świadczyły o kryzysie jaworskiego piłkarstwa. Momentem zwrotnym, kończącym złą passę, był rok 1971, kiedy Sparta powróciła do rozgrywek piłkarskich w klasie A. Występowali wówczas następujący zawodnicy: Roman Badarycz, Kazimierz i Michał Cendrowscy, Jan Charmuszko, Wiesław Dobrzeniecki, Z. Dudek, Ryszard Gierc, J. Jaśkowiak, Henryk Kłopotowski, Czesław Kołodziejczyk, Adam Niedziela, Stanisław Pietruszka, Lucjan (Lutek) Surmański, Stanisław Światłowicz, Edmund Walusiak, Mieczysław Wojkowski.
W połowie lat 70-tych opiekę nad piłkarzami "Sparty" objęły nowo powstałe Zakłady Kuziennicze i Fabryka Narzędzi Rolniczych "Agromet". W tym samym czasie zmieniono nazwę "Sparta" na "Kuźnia". Patronat ZK i FNR "Agromet" (czytaj: pieniądze największego zakładu przemysłowego w Jaworze) uruchomił wiele procesów, które wpłynęły na wzmocnienie skuteczności jaworskiego klubu piłkarskiego.
W 1981r. "Kuźnia" pod przewodnictwem trenera Mieczysława Bieniusiewicza osiągnęła awans do III ligi, który stał się udziałem niżej wymienionych zawodników: Zenona Baranka, Zbigniewa Bieli, Janusza Drabika, Henryka Dulika, Ryszarda Gerca, Ryszarda Hubera, Jerzego Krzewiniaka, Zbigniewa Lechowicza, Waldemara Ościaka, Janusza i Piotra Rybickich, Andrzeja Skowronka, Leszka Stępnia, Andrzeja Stryjaka, Bogdana Szeligi, Michała Tomczyszyna, Czesława Untona, Janusza Włoszczaka, Krzysztofa Wodeckiego i Krzysztofa Ziemby. Funkcję asystenta trenera pełnił Jerzy Fiutowski. Debiut jaworzan w III lidze wypadł źle. Zbyt wysokie mniemanie o swoich możliwościach i brak doświadczeń na tym szczeblu rozgrywek spowodowały, że już po roku nastąpił spadek "Kuźni" z III ligi.
Drugie wejście "Kuźni" do grupy drużyn III ligowych nastąpiło w 1983 r. i trwało ponownie zaledwie jeden rok. W skład podstawowego zespołu zawodników "Kuźni" wchodzili wówczas: Zbigniew Biela, Sławomir Bliskowski, Zygfryd Borkowski, Henryk Dulik, Marek Grzęda, Andrzej Ignatiuk, Henryk Kasprzak, Michał Lenkiewicz, Waldemar Milewski, Adam Miłoń, Janusz i Piotr Rybiccy, Marek Nieć, Zdzisław Słota, Leszek Stępień, Andrzej Stryjak, Adam Ślęczka, Janusz Włoszczak, Czesław Unton i Krzysztof Ziemba. Obowiązki trenera pełnił Tadeusz Podhodorecki, a asystenta trenera - Mieczysław Bieniusiewicz.
Trzeci z kolei awans jaworzan do III ligi doszedł do skutku w 1986r. i zgodnie z popularnym porzekadłem "do trzech razy sztuka", okazał się bardziej udany i trwały. Piłkarze "Kuźni" utrzymali się w III lidze do sezonu 1994-1995. Wejście do III ligi w 1986r. wywalczyli: Sławomir Bliskowski, Dariusz Brzyk, Jan Cajler, Marek Filbier, Adam Gabryś, Marek Grzęda, Andrzej Ignatiuk, Edward Klimek, Henryk Kasprzak, Zenon Krzemiński, Michał Lenkiewicz, Grzegorz Norsesowicz, Marek Nieć, Krzysztof Pawlus, Andrzej Skowron, Marek Spurek, Andrzej Stryjak, Grzegorz Szablewski, Bogdan Szeliga, Adam Ślęczka, Janusz Włoszczak, Krzysztof Ziemba. Drużynę trenował wówczas Waldemar Wójcicki, a asystentem był Henryk Dulik.
Problemy z finansowaniem działalności klubów sportowych na początku lat 90-tych, powstanie w pełni legalnego rynku piłkarskiego i możliwości występowania zawodników w ligach zagranicznych, stanowiły z pewnością splot niekorzystnych okoliczności, które w rezultacie spowodowały spadek "Kuźni" na wiosnę 1995r. do ligi międzyokręgowej (4 liga). Nie było to jednak nieszczęście na miarę jednej z plag egipskich. Liga międzyokręgowa dla 25 tysięcznego Jawora, nieporównywalnie mniej zasobnego niż miasta karmione dostatkami z miedzi, było niezłą pozycją na piłkarskiej mapie Polski południowo - zachodniej. Jaworowi ludzie, w tym również sympatycy piłki nożnej - zawodnicy, trenerzy, działacze, sponsorzy, kibice - umieją mobilizować siły aby podołać zadaniom. Tym zadaniem było na najbliższe lata czwarte w dziejach jaworskiej piłki nożnej wejście do III ligi.
Niestety, kryzys jaworskiej piłki nożnej okazał się głębszy, niż można było sądzić jeszcze w latach 1996-1998.
W okresie 1990-1995 przez I drużynę "Kuźni" przewinęło się kilkudziesięciu piłkarzy: Mariusz Bajek, Piotr Bieniusiewicz, Dariusz Brzyk, Sławomir Brzyk, Stanisław Chłopek, Hubert Grudziński, Piotr Gustaw, Adam Haczkiewicz, Aleksander Ilicz (Szasza), Jan Janiec, Henryk Kasprzak, Mirosław Klimko, Piotr Kułakowski, Michał Lizak, Hubert i Sławomir Łukasikowie, Rafał Majka, Robert Matkowski, Dariusz Maziarz, Leszek Mazur, Piotr Mikuła, Piotr Małek, Marek Nieć, Norbert Olanin, Tomasz Olecki, Dariusz Pająk, Andrzej Paździor, Krzysztof Płoch, Marek Przerywacz, Piotr Przerywacz, Sławomir Ryznar, Marek Rajnert, Dawid Sawicz, Krzysztof Ruszczak, Jarosław Sitko, Andrzej Skowron, Ireneusz Skulski, Piotr Smyk, Mariusz Suchecki, Aleksander Sykała, Sebastian Sudelski, Roman Szeliga, Piotr Torończak, Wojciech Turowski, Stanisław Tymofiejczyk, Wojciech Zbróg, Krzysztof Ziemba, Tadeusz Żakowicz i Arkadiusz Żarczyński.
Do 24 września 1994 roku "Kuźnia" rozegrała w III lidze 300 meczów. Wygrała 108, 80 zremisowała i 112 przegrała. Uzyskano 296 pkt, strzelając 349 i tracąc 378 bramek. Najlepsi strzelcy: Krzysztof Ziemba - 43, Sławomir Bliskowski i Grzegorz Norsesowicz - po 36, Roman Szeląga - 31, Hubert Łukasik - 21, Jarosław Sitko - 18, Marek Nieć - 16. (Opracowano na podstawie statystyki sporządzonej przez red. Michała Letkiewicza).
Obecnie klub występuje w okręgowej lidze legnickiej (5 liga) po spadku w sezonie 2004-2005. Był to wynik kryzysu, w jakim od kilku lat pogrążony jest jaworski klub. Próbowano kilka lat temu wrócić do III ligi, niestety nie udało się i obecnie "Kuźnia" grając w lidze regionalnej, stara się wrócić do IV ligi.
Jaworski klub wychował kilku piłkarzy, którzy zrobili karierę w Polsce, m.in. Rafał Majka, Piotr Przerywacz, Zbigniew Wójcik czy Marcin Folc.

Spisał i opracował (na podstawie książki Jana Rybotyckiego "Jawor od A do Z", Tom II.) Czarny Piotruś