Historia portu gdyńskiego
sięga już 80 lat. Wprawdzie osada Gdynia
wzmiankowana była w dokumentach kościelnych
od 1224 roku, ale właściwa historia powstania
miasta rozpoczęła się, gdy podjęto decyzję
o budowie portu handlowego.
Jeszcze w 1910 roku wieś Gdynia (Gdingen)
liczyła zaledwie 900 mieszkańców i pełniła
funkcję małej przystani rybackiej oraz skromnego
letniska.
Po zakończeniu I wojny światowej i uzyskaniu
przez odrodzoną Polskę dostępu do morza
zrodziła się koncepcja budowy własnego portu.
Sam dostęp do morza, na odcinku 147 km zaniedbanego
gospodarczo wybrzeża (z czego 74 km przypadało
na półwysep Hel), bez żadnego większego
miasta i portu nie dawał szansy rozwoju
polskiej gospodarki morskiej i handlu zagranicznego.
Leżący u ujścia Wisły i w naturalny sposób
predysponowany do obsługi polskiego handlu
zagranicznego, Gdańsk, znalazł się poza
granicami politycznymi kraju. Wprawdzie
zastrzeżono dla Polski szereg przywilejów
w porcie gdańskim, jednak polityka władz
Wolnego Miasta, przy czynnym poparciu ze
strony Niemiec, dyskryminowała polski handel
zagraniczny. Infrastruktura portu gdańskiego
nie była również wystarczająca do obsługi
polskiego zaplecza. Zaniedbanie gospodarcze
portu, będące wynikiem forowania rozwoju
Królewca i Szczecina jako portów tańszych
od Gdańska, stanowiło poważną przeszkodę
w obsłudze polskiego eksportu. W 1921 roku
port gdański dysponował zaledwie 11 przestarzałymi
dźwigami, a jego znaczenie handlowe plasowało
go daleko za Kopenhagą, Sztokholmem, Szczecinem
Rygą i Lubeką. Tymczasem rozwijające się
rolnictwo oraz przemysł włókienniczy, hutniczy
a przede wszystkim górnictwo węglowe Rzeczypospolitej
stymulowało zwiększającą się wymianę towarowa
drogą morską, co wymagało budowy własnego
dużego i nowoczesnego portu przeładunkowego.
Koncepcja budowy takiego portu sięgała 1920
roku. Wówczas to spośród wielu koncepcji
wybrano lokalizację portu pomiędzy Kępą
Oksywską a Kamienną Górą. Pierwsze budowle
portowe zaczęto wznosić już w 1921 roku,
pod nazwą Tymczasowy Port Wojenny i schronisko
dla rybaków. Była to prosta i tania konstrukcja
w drewniana, wypełniona kamieniem. Wybudowano
molo długości 550 m z końcowym odgałęzieniem
długości 170 m. Głębokość przystani wynosiła
7 metrów. Uroczyste otwarcie Tymczasowego
Portu nastąpiło 29 kwietnia 1923 roku a
już 13 sierpnia tegoż roku obsłużono w nim
pierwszy statek, francuski frachtowiec KENTUCKY
o pojemności 6614 BRT. Prowadząc działalność
w porcie tymczasowym podjęto budowę stałego
portu, zgodnie z ustawą sejmową z dnia 23.09.1922
roku o budowie portu handlowego w Gdyni.
Datę uchwalenia tej ustawy przyjmuje się
za historyczny początek istnienia gdyńskiego
portu. Projektantem oraz kierownikiem budowy
portu był inżynier Tadeusz Wenda. Budowa
realizowana była stopniowo, na miejscu wioski
rybackiej oraz przyległych oksywskich błot
szybko rozwijał się nowy organizm portowy
a z nim miasto Gdynia. Powstawały magazyny,
nabrzeża, sieć kolejowa i drogowa. Budowę
prowadziły firmy krajowe i zagraniczne.
Z całego kraju napływała ludność w poszukiwaniu
zatrudnienia przy budowie i obsłudze portu.
Do 1935 roku ukończona została budowa awanportu,
dwóch basenów portu zewnętrznego i dwóch
basenów portu wewnętrznego z wyposażeniem
technicznym. W rezultacie wyposażenia portu
w nowoczesne urządzenia i budowle, połączenia
dogodnymi drogami z zapleczem i ustanowienia
konkurencyjnych stawek przeładunkowych już
wkrótce Gdynia zdystansowała konkurencyjne
porty w Kopenhadze, Szczecinie i Sztokholmie.
Port obsługiwał kilkadziesiąt regularnych
linii, z czego 16 obsługiwanych przez armatorów
krajowych, nowocześnie wyposażony zaczął
odgrywać pierwszoplanowa rolę na Bałtyku.
O wielkości i jakości wyposażenia świadczą
dane:
- powierzchnia magazynowa kryta około 180
tys. m2
- 87 urządzeń przeładunkowych, w tym 59
dla drobnicy, obrotnica wagonowa o zdolności
przeładunkowej 450 ton na godzinę, taśmociąg
stalowy i gumowy, każdy o zdolności około
400 ton na godzinę
- portowa sieć kolejowa długości 221,5 km
- Dworzec Morski do obsługi ruchu pasażerskiego
(liniowce oceaniczne : PIŁSUDSKI i BATORY
)
- Elewator zbożowy wyposażony w specjalistyczne
urządzenia przeładunkowe, ważące i czyszczące
o zdolności składowej do 10 tys. Zboża
W porcie powstały również zakłady tłuszczowe
UNION, łuszczarnia ryżu , stocznia i chłodnie
składowe.
Razem z portem rosło miasto Gdynia. Mała
osada rybacka, która dopiero w 1926 roku
uzyskała prawa miejskie, w 1939 roku liczyła
już 125 tysięcy mieszkańców.
::.. Galeria
Zdjęć
Gdynia
Gdynia (kaszubskie: Gdiniô, niem.: Gdingen) jest portowym miastem położonym nad Zatoką Gdańską, w województwie pomorskim. Prawa miejskie otrzymała w 1926 roku, jest jednym z najmłodszych i najpiękniejszych polskich miast. Impulsem do rozwoju miasta była budowa portu, który powstał w latach międzywojennych, w celu zapewnienia Polsce morskiego okna na świat wobec niepewnej sytuacji w Wolnym Mieście Gdańsk.
Śródmieście Gdyni usytuowane
jest w trójkącie trzech głównych ulic: Starowiejskiej
- stanowiącej podstawę trójkąta, Władysława
IV - wytyczonej i zbudowanej po lI wojnie
i Świętojańskiej, która kilka razy zmieniała
swój wygląd, nie zmieniając jednak charakteru.
Od powstania przed siedemdziesięciu laty jest
głównym pasażem handlowym Gdyni, ulokowały
się przy niej placówki handlowe i gastronomiczne.
Wielokrotnie zmieniała się lokalizacja sklepów
i restauracyjek, ich charakter, ostatnio przybyło
placówek bankowych i kantorów , jednak ranga
ulicy nie zmalała . Ulica ma swój początek
przy starej drodze pątniczej - Szosie Gdańskiej,
przy przydrożnej kapliczce Św. Jana Nepomucena...