Silnik rotacyjny

Spalinowy silnik tłokowy, którego cylindry są umieszczone w tzw. układzie gwiazdowym (czyli skierowane na zewnątrz od osi wału). Wał korbowy jest przymocowany nieruchomo do kadłuba samolotu. Przyczyną ruchu samolotu jest obrót karteru (miejsca, do którego są przymocowane cylindry) z przymocowanym do niego śmigłem.

Silnik rotacyjny był wygodniejszy do stosowania w lotnictwie od silnika rzędowego*, jako że nie sprawiał kłopotów ze smarowaniem, był lżejszy, można go było sprawniej chłodzić powietrzem. Nie miał jednak wystarczająco dużo mocy i samoloty z silnikiem rotacyjnym miały słabsze osiągi, ale były zwrotniejsze od tych z silnikami stacjonarnymi*.

Duże masy wirujące silnika rotacyjnego powodowały powstawanie przeciwnie skierowanego momentu obrotowego. Z tego powodu samoloty z silnikiem rotacyjnym były znoszone w lewo (najczęściej obrót silnika był w tę właśnie stronę) - na podobnej zasadzie wiruje kadłub współczesnego helikoptera bez pracującego wirnika na ogonie. Przy skręcie w lewo dziób samolotu idzie do góry, a w prawo - do dołu, obrót w lewo wykonuje się szybciej niż w prawo. Zachowania takie sprawiały niedoświadczonym pilotom sporo trudności, ale wielu asów* latało właśnie na samolotach z silnikami rotacyjnymi.

Rysunek poniżej przedstawia silnik rotacyjny Le Rhône 60 kW (80 KM). Silnik 81 kW (110 KM) różni się przeniesieniem rozrządu i doprowadzeń mieszanki na tylną stronę silnika. Jest to widok z przodu, kierunek obrotu zaznaczono strzałką.